Konu mühim, Çin'de altyapı yatırımları. Zira bu mesele küresel makro dengesizliklerin de ana kaynağı. Çinliler aşırı yatırım yapıyor, noksan tüketiyor. Sonuçta neredeyse her alanda arz fazlası var ve o arz fazlasının önemli kısmı dış pazarlara yağıyor. İçerde de deflasyona yol açıyor
Konu mühim, Çin'de altyapı yatırımları. Zira bu mesele küresel makro dengesizliklerin de ana kaynağı. Çinliler aşırı yatırım yapıyor, noksan tüketiyor. Sonuçta neredeyse her alanda arz fazlası var ve o arz fazlasının önemli kısmı dış pazarlara yağıyor. İçerde de deflasyona yol açıyor
Bu arka planla yerel yönetim dinamiklerinde dikkat çekici bir eğilime dikkat çekmek istedim:
Çin, yerel yönetimlerin altyapı için borçlanmasını kısıyor ve yatırım motorunu bilerek yavaşlatıyor.
Bloomberg analistlerine göre, Çin yönetimi “gizli yerel borç” üstüne sert gidiyor.
Eyaletlere, kentlere yan yollardan borçlanma imkanı tanımıyor.
Tahvil kotalarını da sıkı biçimde kontrol ediyor.
O çerçevede yerel altyapı yatırım bütçeleri son 6 yılın en düşüğüne, yaklaşık 430 milyar dolara indi.
Kalan bütçenin 1,38 trilyon yuanı (yaklaşık 196 milyar USD) ise kredi geri ödemelerine ve faize gitti.
Yatırım finansmanı için ihraç edilen tahvil tutarı iki senedir azalıyor.
Macquarie hesaplarına göre altyapı yatırımı ekim ve kasımda yıllık yaklaşık %12 daraldı.
Şu açıdan çok önemli. Çin yönetimi aşırı yatırıma dayalı modeli biraz mesafe koyuyor olabilir.
Nitekim sabit sermaye yatırımları, 1998’den beri tutulan veride ilk kez yıllık düşüşe gidiyor.
Çok fark edilmiyor ama Parti yönetimi iyi kötü öyle böyle bir yapısal dönüşüm götürüyor.
2015‘ten itibaren emlağı frenleyip çip, yenilenebilir enerji gibi katma değerli alanlara yüklenmişlerdi.
Bir benzerini bugün iç tüketim lehine yapacaklarını düşünüyorum hep.
Yatırımları kısıp iç tüketimi genişletebilirler. Yahut genişletmek zorunda kalabilirler. Er geç, öyle veya böyle...